Aalst. Stad van ajuinen, carnaval en verhalen die je aan een toog hoort met een pint in de hand. Maar Aalst is zoveel meer dan dat. Tussen de middeleeuwse gevels en moderne koffiebarretjes vind je een stad vol leven, humor en onverwachte avonturen. Tijd om erin te duiken.

Straatleven zoals je het nog nooit hebt gezien

Als je door Aalst wandelt, krijg je gratis theater. Niet letterlijk, maar geloof me: van de krantenverkoper die altijd zingt tot de oma op de fiets met drie boodschappentassen aan haar stuur – hier gebeurt altijd iets. Je hoeft geen ticket voor de cinema, want de stad leeft, non-stop. En iedereen speelt een rol. Soms heb je het gevoel dat je in een sitcom bent beland waarin de hoofdpersonages net iets te veel koffie ophebben.

De stad heeft ook een speciaal talent: ze combineert oud en nieuw alsof het niets is. Je ziet jongeren TikToks maken voor een eeuwenoude kerk, terwijl hun grootouders op het bankje zitten en luidop commentaar geven. En weet je wat leuk is? Iedereen mag zichzelf zijn. Van alternatieve kunststudenten tot ouderwetse bakkers, je vindt ze allemaal terug in het straatbeeld.

Wat dit alles nóg leuker maakt, is dat je via lokaal nieuws en ontwikkelingen in Aalst precies weet wat er leeft. Of het nu een straatfeest is of een nieuw pop-upcafé in een vergeten steegje, de stad blijft verrassend. Zo’n kleine dingen maken van Aalst een plek waar je telkens opnieuw iets nieuws ontdekt, ook al wandel je er elke dag.

Carnaval, confetti en complete chaos

Als je Aalst zegt, zeg je carnaval. Maar het is geen carnaval zoals je dat op tv ziet. Dit is chaos met een gouden randje. Mensen in outfits waar je modeshows van zou kunnen maken, wagens met een flinke dosis satire en confetti op plekken waar je het maanden later nog vindt. Het is een feest dat je voelt in je tenen, zelfs als je alleen komt kijken. Je wordt gewoon meegesleurd in de sfeer.

Het mooiste aan carnaval in Aalst is dat echt iedereen meedoet. De stoet is maar een deel van het verhaal – het draait vooral om het gevoel van samen lachen, samen zingen, samen een beetje gek doen. Zelfs de grootste mopperkont zie je op die dag verkleed als frietzak of reuzenbanaan. Niemand blijft buitenstaander.

En ja, de stoet zelf? Die is geniaal. Met wagens die actuele thema’s op de hak nemen, krijg je een lesje politiek en humor in één. Niets of niemand wordt gespaard, maar altijd met een knipoog. En na de stoet? Dan gaat het feest gewoon verder in de cafés, op straat, bij mensen thuis. Aalst leeft 48 uur op pure energie – en de rest van het jaar praten we er nog over.

De markt: meer dan groenten en kip aan ’t spit

De zaterdagmarkt in Aalst is legendarisch. Niet alleen voor de prijzen van de groentekraam, maar vooral voor het volk dat er rondloopt. Van vroege vogels met een boodschappenlijst tot mensen die eigenlijk alleen komen voor een frietje en roddel van de week. Het is een sociaal evenement vermomd als boodschappentrip.

De gesprekken die je daar opvangt, zijn goud waard. “Ge hebt het gehoord hé, den Hubert is terug met zijn ex.” Of: “Die kraam daar heeft de beste olijven, maar ge moet het niet doorvertellen.” Je leert hier meer over de stad dan in eender welk boek. En je komt met dingen thuis die je niet gepland had: een plantje, drie soorten kaas en misschien een mysterieuze Tupperwarepot.

En als je dan honger krijgt – wat je gegarandeerd krijgt – zijn er kraampjes met de geur van gebraden kip, wafels, nootjes en andere verleidingen die je dieet in één klap vergeten doen. Je ruikt het al van op de parking. Tegen dat je aan je laatste kraam komt, ben je een tas en vier snackmomenten verder. Geen spijt. Want de markt, da’s leven.

Van verborgen hoekjes tot frisse hotspots

Je zou denken dat je een stad vanbinnen en vanbuiten leert kennen als je er al jaren rondloopt. Fout. Aalst heeft hoekjes waar zelfs locals verrast worden. Zoals dat verborgen steegje dat plots een hippe koffiebar blijkt te zijn. Of een binnentuin waar je rustig kunt lezen, zonder dat iemand je stoort behalve een nieuwsgierige kat.

Nieuwe zaakjes duiken op alsof ze uit de grond groeien. Plots is daar een kunstgalerij in een oude slagerij, of een lunchplek in een voormalige garage. Aalst is niet bang om te vernieuwen, maar gooit tegelijk z’n geschiedenis niet weg. Dat maakt het boeiend – alsof je steeds op een speurtocht bent, zelfs zonder kaart.

En ja, er zijn ook de vaste waarden. Het café waar je al tien jaar komt en waar de pinten sneller getapt worden dan je “goeiedag” kunt zeggen. De frituur waar ze weten dat jij altijd een curryworst speciaal neemt zonder ajuin. Die mix van nostalgie en vernieuwing maakt van Aalst geen stad die blijft stilstaan, maar één die danst – op haar eigen, knotsgekke ritme.